Krótkowzroczność – jak się ją leczy?

Krótkowzroczność jest jedną z najczęściej występujących wad wzroku. Skąd się bierze? Jakie są jej objawy? Jak się ją leczy? Przeczytaj nasz artykuł i dowiedz się więcej!

Krótkowzroczność – przyczyny

Rozróżniamy krótkowzroczność dziedziczną lub nabytą. Za główne przyczyny krótkowzroczności nabytej uważa się pracę wzrokową z bliska (czytanie, pisanie, praca z komputerem), gdy z powodu nadmiernego przeciążania oczu następuje kompensacyjne wydłużanie gałki ocznej. 

Wady wzroku - krótkowzroczność i dalekowzroczność

Wada wzroku – krótkowzroczność

Osoby krótkowzroczne dobrze widzą z bliska, a słabiej – z daleka. Do najczęstszych objawów tej wady wzroku należą:

  • bardzo częste mrużenie wzroku,
  • zaburzenia w widzeniu,
  • usilne przybliżanie przedmiotów znajdujących się w pewnym oddaleniu,
  • bóle głowy,
  • pieczenie oczu,
  • częste pocieranie oczu,
  • pogorszenie widzenia w ciemności i po zmroku.

Sprawdź: Jak objawia się astygmatyzm?

Rodzaje krótkowzroczności

Krótkowzroczność dzielimy ze względu na jej przyczynę. W ten sposób wyróżniamy:

  • krótkowzroczność osiowa – najczęściej występująca, związana z nadmierną długością gałki ocznej,
  • krzywiznowa – elementy w układzie refrakcyjnym są zbyt wypukłe, a długość gałki ocznej jest prawidłowa,
  • refrakcyjna – budowa układu optycznego jest prawidłowa, ale dochodzi do wzrostu siły załamującej, zwykle dotyczy to soczewki.

Krótkowzroczność dzielimy też na niską, średnią i wysoką. Niska krótkowzroczność (inaczej zwana szkolną) zwykle pojawia się w wieku dziecięcym, a wraz z wiekiem stopniowo rośnie. Maksymalny poziom osiąga między 15. a 17. (u kobiety) lub między 18. a 20. rokiem życia (u mężczyzny). Nie przekracza – 3.0 dioptrii. Średnia oscyluje między – 4.0 dioptrii a – 6.0 dioptrii, do maksymalnie – 8.0 dioptrii. Wysoka krótkowzroczność zwykle pojawia się we wczesnym dzieciństwie, albo nawet w okresie niemowlęctwa i może rozwinąć się do tego stopnia, że znacznie przekroczy poziom – 8.0 dioptrii. 

krótkowzroczność na czym polega

Wady wzroku – krótkowzroczność i dalekowzroczność

Dalekowzroczność tym się różni od krótkowzroczności, że pacjent widzi lepiej z daleka, niż z bliska. Krótkowzroczność leczy się za pomocą wklęsłych soczewek. Można je stosować w okularach i w soczewkach kontaktowych. Szkła w okularach pomniejszają obraz stosownie do swojej mocy. Moc w szkłach powinna być zbliżona lub taka sama – nie powinno być różnicy między nimi. Soczewki kontaktowe są preferowane zwłaszcza przy wysokiej krótkowzroczności, bo mają mały wpływ na zmianę wielkości obrazu powstającego na siatkówce. Jednak w przypadku stosowania soczewek u pacjentów może wystąpić zapalenie spojówek, mechaniczne otarcie rogówki, uszkodzenie spowodowane długotrwałym noszeniem soczewek, a nawet owrzodzenie rogówki. Dlatego osoby korzystające z soczewek muszą dużą wagę przykładać do higieny soczewek i samych oczu. Krótkowzroczność można również leczyć operacyjnie – w takich sytuacjach zwykle wykorzystuje się laser. Jednak nie jest to wskazane w przypadku: 

  • dzieci poniżej 18 roku życia,
  • stożka rogówki,
  • zespołu suchego oka,
  • nawracającym zapaleniu spojówek i rogówki,
  • niskiej grubości rogówki,
  • chorobach układowych autoimmunologicznych.

Sprawdź: Jakie są przeciwwskazania do laserowej korekcji wzroku?

Redakcja chronswojwzrok.pl

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *